Zrozumcie, wreszcie, Ci, którzy zrozumieć nie potrafią – TELEWIZJA MA OGLĄDALNOŚĆ. W dalszym ciągu spora część osób po ‘świeże’ informacje sięga przy użyciu telewizora – nie internetu. Dla nich Internauta, protestujący to synonim osoby, która coś niszczy, która sabotuje działanie (demokratycznie wybranego) premiera. Anonimowi to nie są hakerzy. To nie są kryminaliści. To jest mur nie do przejścia, bo mur złożony przez legalnie działających ludzi. Mur, który nie zostanie zburzony żadną dyrektywą, żadną siłą, żadną ustawą. Ale warunkiem jest to, by spoiwo było odpowiednie do charakteru muru. Z muru się nie wychodzi, murem się stoi – za kimś, za czymś. Mur odgradza innych, odgradza też sam w sobie. Zastanów się, czy o to walczysz. Czy protestujesz pokazując siłę, jedność, brak rozłamów. Politycy liczą na to, by w kraju był ciągły młyn. Liczą na agresywnych ludzi, liczą na awanturników, na zwierzęta, które można spacyfikować – zburzyć – przy użyciu legalnie działającej PAŁY. Mariusz Błaszczak z PiS ogłosi w telewizji, że PiS nie popiera ACTA – dzięki temu całkiem możliwe jest to, że na manifestacji zabraknie jedności, bo pojawi się jeden z drugim, który z ACTĄ będzie chciał mieć mniej wspólnego niż z wybraną opcją polityczną. Tak samo jak równie prawdopodobne jest to, że ktoś z wspierania idei zrezygnuje, bo została poparta przez PiS. Nagłaśniajcie sprawę ludziom wokół siebie, uświadamiajcie rodziców, dziadków, znajomych. Bez aktywności każdego z nas z osobna po raz kolejny udowodnimy, że nadajemy się tylko do wzajemnego przekrzykiwania się i niczego więcej. Przestańcie żyć życiem innych ludzi, skoncentrujcie się na sobie, a o wiele łatwiej przyjdzie Wam protestować, motywować swoje działanie. Wyzbywajcie się krytykanctwa, motywujcie innych do wspólnego działania.
Sam fakt, że przez 2 dni aktywności Internetowej udało się pobudzić wszystkie inne środki masowego przekazu o czymś świadczy. Na ulicę nie wyszedł nikt, a jednak coś się dzieje, jakaś dyskusja została podjęta.

Nie łudźcie się, że manifestujecie tylko przeciwko ACTA, ale poprzez poparcie tej idei uświadomicie sobie, że można w tym cholernym kraju walczyć o swoje, można domagać się swoich praw, można protestować – a kluczem do sukcesu zawsze będzie manifestacja pokojowa, ale nie jednorazowa. Zmiana potrzebuje czasu. Nic nie przychodzi od razu. Dlatego właśnie należy zmieniać siebie i zmieniać innych – zmiana jest możliwa, zmiana jest konieczna, bo wolność znów została naruszona – wolność słowa, za którą idzie o wiele więcej niż tylko hackerzy i piractwo, jak to niektóre media prezentują.

Właśnie pokazują Boniego, który z Premierem będzie rozmawiał na temat ACTA. A jeszcze niedawno był to jeden z sukcesów polskiej prezydencji. Otwórz oczy, znienawidzona generacjo, masz wreszcie szansę wpłynąć na COŚ.

Tutaj jest wolność słowa, napisać można też tak, dla porównania z tym co piszę ja i z tym co pisze ktoś inny, jeszcze inny, jeszcze inny, inny.

http://www.wykop.pl/ramka/1016465/apel-dziennikarki-do-rzadu-zamknijcie-internet-i-przeszukajcie-jego-siedzibe/

Pink Floyd – Another Brick in the Wall

/ United as one. Divided by zero. We are Anonymous. Expect us. /

Warto uświadomić sobie, że walka nie toczy się o jeden postulat. Najpiękniejsze w tym wszystkim jest to, że Internet jest różnorodny. Jeden walczy o to, by jego niedawno przedłużone konto na Megaupload miało jeszcze jakieś zastosowanie. Inny walczy o to, by móc uczestniczyć w wolnej wymianie danych. Medialny pirat walczy o coś innego, niż przeciętny użytkownik. Internet jest pełen kręgów, węższych, szerszych. Szeroki krąg to na przykład ludzie, którzy ograniczają się do przelotnego sprawdzenia informacji. Krąg węższy to ludzie używający ogólnie pojętego Internetu dla zgłębiania wiedzy z jednej konkretnej dziedziny. Jeszcze inny używa go jako narzędzia potrzebnego do pracy. Jest krąg ludzi, którzy bez Internetu potrafią. Tak samo jak ten obejmujący ludzi, którzy Internetu nie używają w ogóle. Tych ostatnich jest całkiem sporo, więcej niż przeciętny człowiek jest sobie w stanie wyobrazić. 150 mln osób w Europie nie ma dostępu do Internetu – 10 mln osób w Polsce. Blisko jedna czwarta ludzi w Polsce nie korzysta z komputerów. Ich źródła informacji to Telewizja i Radio. Ci, którzy telewizji nie oglądają – wystąp. Dziesięć milionów osób jest wykluczone z kręgu nieskończenie szerokiego strumienia niefiltrowanej wiedzy. Telewizja dociera do znacznie większej ilości osób niż chociażby radio, które też jest źródłem informacji kontrolowanej. Powiesz, że Ci ludzie spotykają się z ludźmi, którzy też stanowią źródło informacji. Owszem, tylko że nie ma osoby na tym pięknym świecie, która stanowi gwarancję bezstronności wypowiedzi. Nie ma. Można komuś ufać, ale nigdy nie ma pewności, że opinia wyrażana przez taką osobę nie została zarysowana przez kogoś innego, przez COŚ innego.

Istotą życia każdego człowieka, jest nieskończony wybór między dobrem, a złem, chyba że chcemy przeżyć – wtedy wszystko może być neutralne. Internet daje Ci dowolność wyboru. To TY sam decydujesz co chcesz czytać, co chcesz widzieć, co chcesz słyszeć – nikt nie może Ci tego narzucić – na tym polega Niezależność Internetu. Jeżeli zaś doprowadzi się do inwigilacji tego najbardziej złożonego środowiska okaże się, że ogromna część osób zostanie odłączona od możliwości skonfrontowania własnej opinii z opiniami innych. Prosty przykład:

Nie wie co to LP. Wydawać się może, że to przykład w ogóle ze sprawą niezwiązany – a jednak. To nie sam fakt niewiedzy jest w tym przypadku problemem. Chodzi o wizję społeczeństwa za kilka, kilkanaście lat. Gdzie, w tym wypadku, muzyka dystrybuowana będzie wyłącznie sieciowo. Internet siłą rzeczy zdominuje codzienność. Już w tej chwili, co warto podkreślić tym mniej rozumiejącym istotę jego funkcjonowania, że dostęp do globalnej sieci można uzyskać z każdego miejsca na Ziemi. 10 mln nie korzysta z komputerów. Ale korzysta z telefonów komórkowych, które również, w nierzadko prostszy sposób, dają możliwość połączenia z Internetem. Rozmowy, wiadomości przesyłane poprzez sieć GSM poddawane są cichej inwigilacji. Cenzura Internetu w telefonii komórkowej przebiega w sposób zgoła inny. Nikogo nie obchodzi strona startowa w standardowej przeglądarce telefonu komórkowego. A szkoda, bo warto sobie uświadomić, że codziennie sporo osób ogranicza przeglądanie Internetu do odnośników, które w tym miejscu się znajdują. Gazeta, Filmweb, Onet. To wszystko są CZYJEŚ serwisy. Serwisy, które, promowane przez operatorów telefonii komórkowej, również mają narzucone normy funkcjonowania. To również oznacza, że prezentują jedną stronę z wielu – a dla wielu – stronę jedyną.

Problem cenzury nie uderza bezpośrednio w piractwo komputerowe, jak przedstawiają to niektóre strony. Uderza w wolność słowa, uderza w prawo do wolności wypowiedzi, swobody myślenia i dążenia do szczęścia. Uderza w każdą jedną jednostkę korzystającą z dobrodziejstwa istnienia niezależnego medium. Uderza w prawo do odkrywania, na własną rękę, dobra i zła.

Warto więc zauważyć, że ACTA to nie pierwsze lepsze zarządzenie – to problem wysokiej rangi. Problemy takie wymagają odpowiedniego podejścia. Złotego środka między krzykiem na ulicy i zaawansowanych cyfrowych działań partyzanckich. Trzeba się porządnie zastanowić nad przynależnością do konkretnego kręgu. Trzeba wiedzieć, o co się walczy. Bez tego protest nie będzie miał odpowiedniego efektu. Skończy się na paru zrywach, a w maju Brukselska zbieranina uśmiechnie się do zdjęcia z podpisanym rozporządzeniem, ze złotym Watermanem przy złotym Maurice Lacroix, u boku garnituru Hugo Boss. Nie dopuśćmy do tego, by protest został zagłuszony, wyjdźmy do ludzi, uświadamiajmy – czym jest Internet, po co został stworzony, dlaczego konieczne jest utrzymywanie jego niezależności. Używajmy Internetu do komunikacji, bo w tej sytuacji najbardziej widoczne jest to jak mocny jest w tej chwili, jak dużo osób uzależniło swoje życie od jego funkcjonowania. Jak wielu osobom umożliwia codzienną pracę (nie umila codzienną pracę). Jak wielu osobom pozwolił na realizację własnych marzeń – The Arctic Monkeys wypłynęli w końcu dzięki możliwości udostępnienia własnej twórczości w niezależnym kręgu osób zainteresowanych ich muzyką. Odrzućmy żółć wylewaną na co dzień w komentarzach (to też rodzaj kręgu) pod kolejnymi porcjami filtrowanych informacji i doceńmy tych, którzy z pomocą Internetu mogą się rozwijać, zmieniać, komunikować. Niech każdy uświadomi sobie wreszcie jak bardzo zmienił się dawkując sobie odpowiednie informacje, mając prawo wyboru, mając pod palcami obu dłoni narzędzie nieporównywalne do niczego innego, co daje możliwość rozwoju. Podziękuj innym, że robią to co robią i walczą o to, byś mógł/mogła zrobić COŚ, dowiedzieć się CZEGOŚ bez konieczności podróży międzykontynentalnych. Walcz z podniesionym czołem o swoją wiedzę, o swój rozwój, o swój głos, który teraz ma szansę wpłynąć na coś globalnie.

Zostaw partyzantkę partyzantom. Zostaw krytykanctwo krytykantem. Skup się na sobie, na tym jak walka o Twoje ideały może przyczynić się do celu wspólnego z innymi. Daj głos, wypowiedz się, pokaż co masz w głowie i ile warte jest Twoja idea wolności. A jeżeli celem Twoim nie jest wolność wyrażana przez samego Ciebie – odetnij się od jakichkolwiek dobrodziejstw, które pojawiły się w toku ewolucji człowieka i ewolucji technologii, a dopiero wtedy zrozumiesz jak bardzo jesteś transparentny. Człowiek jest gówno wart jeżeli nie potrafi zadbać o samego siebie – nie o swój wizerunek, a o swoje przekonania. A człowiek bez jakichkolwiek przekonań po prostu nie istnieje – bo to jest istota idealna.

Zastanów się gdzie jesteś i co teraz robisz. Zobacz, gdzie leży prawdziwa moc. W sekundę przyczynisz się do walki o wolność słowa, nawet nieświadomie. Więc tak na dobrą sprawę nie musisz niczego otwierać, otworzy się samo gdy trafisz tam, gdzie nie byłeś nigdy wcześniej. Gdzie nic nie jest tak klarowne i przemyślane, jak to co robisz w tej chwili. Gdzie liczy się to, że masz prawo powiedzieć cokolwiek tylko sobie życzysz bez ponoszenia konsekwencji. Gdzie miarą rzeczywistej pożyteczności tego, co mówisz jest liczba głosów, które wykrzykują Twoje postulaty. Nieważne, czy śpiewasz w duecie czy kwartecie. Nieważne, czy przeczyta to dziesięć osób, czy pięćdziesiąt czy pięćdziesiąt tysięcy.

Podobnie nieważne są głosy, które są w stanie osądzić Cię po zapoznaniu się z jedną z Twoich opinii na jeden z wielu tematów. Po obejrzeniu jednego zdjęcia, jednego filmu, po przeczytaniu stu sześćdziesięciu znaków. Bez dyskusji żadna ze stron nie wygrywa. Bez rzeczowej, starannie przeprowadzonej dyskusji nie ma zwycięzcy. Nie ma też przegranego. Bez lekceważenia żadnej ze stron nie można mówić o sprawiedliwym pojedynku. W świecie dyskusji nie ma sędziów, nie ma wyroczni, autorytetów. Są ideały. Liczy się tylko to, co mówisz i jak długo jesteś temu bezgranicznie oddany. Jeżeli jesteś w stanie uwierzyć w słuszność własnych argumentów to jesteś o krok bliżej. Walcz tym co masz do powiedzenia, nie wizerunkiem, który, nie zawsze świadomie, tworzysz. Gdzie jesteś ?

Jesteś w miejscu, gdzie raz wykrzyczane słowa zostaną na zawsze. Gdzie jedno ze zdjęć może zostać zapisane na dziesięciu, pięćdziesięciu, stu komputerach. Masz głos – wykorzystaj go. Pozwól innym wykorzystać go w równym stopniu. Zanim dojdziesz do sprawy godnej Twojej wypowiedzi mijają nierzadko długie godziny, ale w pewnym momencie znajdziesz głos, opinię, która, w połączeniu z Twoim, stworzy harmonię.

Spójrz krytycznym okiem na otoczenie. Jesteś wolny? Czy poza ustalonymi konwenansami czujesz, że możesz wyrazić swoją opinię na dowolny temat ? Na każdy temat, który w jakiejkolwiek chwili przyjdzie Ci na myśl ? Przejdź dalej, spójrz czy czujesz się wolny w miejscu, w którym mieszkasz ? Czy czujesz się wolny w regionie, w którym to miejsce się znajduje ? Czy czujesz się wolny w kraju, w którym żyjesz ?

Przecież nie potrzebujesz ustalonych norm, jesteś wolnym człowiekiem, który sam ustala sobie kodeks moralny, wedle którego żyje. Żyje ? Nie znasz dnia ani godziny. Znasz doskonale. Tylko, że dowiadujesz się o tym stosunkowo za późno, bo zazwyczaj parę sekund przed spodziewanym końcem. Co po sobie zostawisz ?

Nie bój się spojrzeć w oczy krytyce, pierdol krytykanctwo, szanuj inne opinie. Pierdol skrajności i odróżniaj dobro od zła, bo wbrew pozorom walka nie toczy się o prawa autorskie, a o narzędzie do poszerzania horyzontów. Jeśli pragniesz tej prawdziwej, bezgranicznej wolności zacznij od tego, co zapewni Ci ją na najbliższe pięć minut, a nie na całe życie.

Jeżeli masz w swoim otoczeniu jakieś rzeczy, z którymi nie wiesz co zrobić, bo sprzedaż przez np. Allegro jest zbyt czasochłonna, to spisz listę tych rzeczy i opublikuj ją. Może być jakiś serwis blogowy, serwis typu tablica.pl, gumtree etc.

Przy liście wklej coś co nazywasz mechanizmem sprzedaży lub też, w tym wypadku, mechanizmem zamiany. Na pewno posiadasz jakąś zajawkę, coś tam lubisz robić w wolnej chwili i sporo rzeczy by Ci się przydało. Rzeczy jednak takich, które będą w stanie zagrzać miejsce wokół Ciebie.

Proponowany sposób kontaktu to uniknięcie jakichkolwiek obciążeń strony internetowe. Tzn. brak publikacji jakichkolwiek grafik, zdjęć produktów etc. Tylko lista, katalog produktów. Na samym początku listy, w wyraźny sposób, zaznaczasz co Cię interesuje najbardziej. Ja sam wybrałem jazzowe płyty CD, często zdarza się, że ludzie tego typu rzeczy mają wokół siebie, a nie są nimi zainteresowani. Tak na dobrą sprawę, jednak, mamy w tym miejscu do czynienia ze sporym polem do popisu dla osoby, która zainteresowana jest jakimś jednym, lub kilkoma produktami, bo być może ma do zaoferowania coś zgoła odmiennego, co okaże się być ciekawym eksperymentem w życiu (Kluczem do sukcesu jest z jednego drobiazgu wyciągnąć taką ilość frajdy, by mieć pełną satysfakcję z jego użycia, po ‘zużyciu’.)
Do 05:20 uważałem, że ciekawym określeniem w stosunku do takiego sposobu użytkowania dóbr osobistych jest model skandynawski. Prawda jest jednak taka, że to nie żaden fenomen tylko naturalna konsekwencja rozwoju wolnego handlu. Coraz większe grupy osób publicznie manifestują swoje niezadowolenie wobec teraźniejszości i wiecznie niejasnej, zamglonej, nieokreślonej przyszłości. Nie sposób usłyszeć konkretnych porad na życie w kryzysie. Po sieciach kablowych nie hulają praktyczne w formie programy, które byłyby w stanie podpowiedzieć w jaki sposób ograniczyć wydatki, by mieścić się w comiesięcznym budżecie.

Ciąg dalszy można sobie dopisać własnoręcznie, w tym momencie będzie o to dość trudno, ale temu ma pomóc fenomen handlu wymiennego, fenomen do którego warto się zwrócić w obecnej sytuacji, gdy, odwrotnie do rozwoju technologicznego, możliwości realizacji konsumenta nie zwiększają się w podobnym stopniu. Progi cenowe osiągnięte przez centra handlowe są momentami nie do przebicia, ceny ubrań wzrastają, w związku z podwyżkami cen paliw i bawełny, osiągając nierzadko jeden z dwóch efektów : albo cena jest przerażająco wysoka w stosunku do oferowanego produktu, lub też jakość , a tym samym trwałość tego produktu jest niewspółmiernie niska w stosunku do wcale niemałej ceny.
Wtedy z pomocą przychodzą punkty – tu: ludzie – którzy mają do zaoferowania produkty, które zapewniają jeszcze pewien czas działania, w miarę bezproblemowego.

Jednak dzielić jest się warto nie tylko rzeczami, na których chce się zarobić. Warto też przejrzeć szuflady, szafki, szafeczki w poszukiwaniu drobiazgów, które po prostu można oddać bez większego odczucia tego we własnej kieszeni. Przykładem może być chociażby maszynka do golenia Gilette Mach III, do której nie posiadamy ostrzy. Ktoś wchodzi w posiadanie ostrzy, ale nie chce wydawać 10zł na rzecz, którą teoretycznie powinien mieć. Wtedy można się umówić i takie niby nic przekazać w jednym miejscu, lub też zainteresowany przy okazji korzysta z możliwości odbioru osobistego. Nic prostszego, są to w większości rzeczy, które można zdezynfekować, a przynajmniej zapewnić podstawowy poziom czystości, tak więc nawet po kilkunastomiesięcznym leżeniu w kartonie w szafie jest w stanie rozpocząć drugie życie u kogoś innego, rzeczywiście przydatne.

Warto się zjednoczyć przeciwko gospodarce, która napędzana jest nieprawdopodobnymi ilościami nieistniejących pieniędzy. Co oczywiście nie oznacza, że idealną sytuacją jest, gdy ludzie obracają dobrami tylko pośród siebie. Wszystkie korporacyjne giganty muszą istnieć, bo zatrudniają ludzi. A bez pracy nie ma kapitału. Nie ma czym obracać. Dlatego w marketach zakupy robić warto, ale z wyjątkową głową. Z uwagą. Ze świadomością wydanych pieniędzy.

Udostępniasz adres e-mail, pod który piszą ludzie zainteresowani Twoimi „zbiorami”. W tym momencie warto ustalić formę pola ‘temat’ potencjalnej wiadomości, celem uniknięcia zbędnego chaosu, w przypadku zbyt dużej ilości otrzymywanych wiadomości (ludzie, którzy mają styczność z segregacją poczty na polu software’owym podkreślają korzyści takiej organizacji pracy/punktu uzyskiwania korzyści materialnych).
Ciekawy jestem odzewu, jakie są opinie, czy tego typu inicjatywy mają szansę się przyjąć wśród młodych ludzi. To, że u staruszków się przyjmuje to widać ostatnimi czasy w komercyjnych stacjach gdy pokazywane są migawki z tzw. ‘sklepów charytatywnych’, które podobno świetnie prosperują. Ci, którzy mieli doświadczenie, lub w dalszym ciągu mają, z funkcjonowaniem podobnych instytucji W Wielkiej Brytanii, wiedzą, że sprawdza się to doskonale i jest znakomitym źródłem startu dla każdego człowieka, któremu zgromadzony kapitał nie pozwala na pełną realizację założonych celów. W odróżnieniu jednak od każdego z nich w przypadku takiej inicjatywy, rynku wymiennego, mamy pełen wybór tego co kupujemy i ile za to konkretnie zapłacimy – jednak nie w pieniądzach, a w innych dobrach.
Ostatni akapit dotyczy pieniędzy właśnie. Pomyślałem, że operacje tego typu ciekawiej wyglądają bez ich udziału (nie licząc potencjalnych kosztów wysyłki przedmiotu). Jednak zawsze można, w trakcie wymiany korespondencji e-mailowej, umówić się na inne warunki ‘zapłaty’ za przedmiot. Warto jednak pamiętać, że handel wymienny charakteryzuje się sporym ryzykiem i odpowiedzialność za każdą transakcję leży po obu stronach w niej uczestniczących, co automatycznie sugeruje bardzo istotny element zaufania obu stron. Wszak bez wzajemnego zaufania, na różnym poziomie, niemożliwa jest efektywna ludzka współpraca.

Działajmy na korzyść swoją i Państwa Polskiego, bądźmy dumni z siebie jako ogółu, nawiązujmy kontakty, współprace, a żadne zmiany w gospodarce nie będą nam straszne. Ważne by zacząć od najmniejszego drobiazgu, a doświadczenia na nim zdobytego użyć w przyszłości do wyższych celów, nie tylko do stabilizacji finansowej.

Co wiesz ?

wspaniała diva,Pani Violetto nigdy pani nie zapomnimy
pawlox83 5 dni temu

Polish Marilyn Monroe
kazix2 6 dni temu 2

Zniszczyli ja,zmarnowali jej talent i zycie…Polacy nie dorosli do tego,by miec gwiazde wielkiego kalibru i z prawdziwego zdarzenia…
A teraz,jak juz jej nie ma,to co poniektorzy udaja,ze jest im przykro…polska hipokryzja do potegi entej…
Niech Pani spoczywa w pokoju Pani Violetto…
444patrycja 2 dni temu

No to wejdę na pudelka, sprawdzę co piszą. To co wszędzie. Nie żyje, zmarła, siedemdziesiąt trzy, diva, wielki talent, niedoceniona. Momentalnie wszyscy fani pojawiają się na forum. Nikt się nie wstydzi, każdy się przyznaje, bezgraniczne oddanie.
Gdzieście wszyscy byli, jak w Kotlinie wasza Pani walczyła o jak najbardziej normalne życie pośród gówien zwierząt i pragnienia świętego spokoju ?

Zadaj sobie trudu, sprawdź przed śmiercią kolejnej niezapomnianej duszy – gdzie jest, co robi, jak żyje. Może potrzebuje zamienić z Tobą dwa słowa zanim doczeka się pośmiertnych internetowych odznaczeń. Sprawdź kto się nad Twoją diwą pochylił, na długo przed smutnym końcem. Michał Wiśniewski, pedał w czerwonych włosach, gwiazda Disco Polo, sprzedajny szmaciarz, gwiazdor, pokerzysta, cwelina z hajsem. Tak określana jest osoba, która miała potrzebę wsparcia gwiazdy u progu jej upadku. Nie tylko on, zresztą. Zadaj sobie pierdolonego, 15-minutowego trudu i sprawdź jak bardzo interesowało Cię kolejne pożegnanie ze sceną Twojej gwiazdy, Twojego idola, który brzmi najlepiej, gdy leży głęboko w ziemi, zjadany przez robaki, w miejscu, gdzie struny głosowe znaczą tyle co część ekosystemu i namaszczonej wodą święconą ziemi.

Podnieś głowę i pamiętaj, że dopóki wierzysz w to co słyszysz – jesteś człowiekiem. Obwieść na tyle, na ile możesz – a możesz wiele, co jest dla Ciebie ważne, kto jest dla Ciebie ważny. Czyj głos wywołuje w Tobie radość, na dźwięki czyjego autorstwa jesteś w stanie szczerze się uśmiechnąć, rozpłakać, pokazać emocjonalne zaangażowanie. Zrób to, póki jeszcze nie musisz zrobić tego wszystkiego oddając prosty hołd w postaci pikseli ułożonych w zgrabne zdanie na jednej ze stron.